Lenten Reflection: Missing the Wonderful

Noong 80’s, kinatuwaan at naibigan ng henerasyong nanood nito ang pangkabataang pelikula na “Some Kind of Wonderful”. Salaysay ito ng kung paano lihim na may pagtingin ang bidang babaeng si Watts sa kanyang kaibigang lalaki na abala namang makuha ang pansin ng mas sikat na kamag-aral nila gamit pa ang kanya mismong tulong. Pangkaraniwan naman ang ganitong istorya subalit laging may kurot sa ating puso habang pinapanood kung paanong nananabik ang mga tulad ni Watts dahil sa hindi napapansin ang mabubuting gawa at sakripisyo nila para sa kanilang minamahal. Nagaganap ang ‘wonderful’ o kamangha-mangha kapag natauhan na ang iniibig.

Gaya ni Keith sa pelikula, maaaring may mga hindi tayo napapansin bagamannasa harapan na mismo natin – tulong na ipinagkaloob na nabalewala,tahimik subalit nakapapanatag na presensya na hindi natin kinilala,isang mabuting gawa na hindi natin napansin sapagkat aligaga tayo saating araw. Kauna-unawa na sa kaguluhan ng lahat ng nangyayari saating paligid ay hindi natin mapuna. Kung kaya itong Panahon ngKuwaresma ay isang paanyaya na higit na huminto, tumingin, at tunayna tumitig sa kung anong naririto. Napapalibutan tayo ng kariktan,kapanatagan at kalayaan dahil sa Kanya na nagsakatuparan ng mga itobunga ng pag-ibig para sa atin.

Ano kaya ang maaaring di mo napapansin at nakikita? Paano ka higit namagiging malay sa presensya ng Diyos? Saan ka kinakailangang mastumuon upang mapagtanto kung gaano kang minamahal? Kaliwa’t kananang simbolo ng krus. Nawa tulutan nating mabunsod tayo nito sa masmalalim na pagmamalay at pagsandig sa nasa piling na natin: ang Amangnananabik sa atin kapag pinipili natin ang ibang mas makinang attanyag kaysa sa Kanya, ang Panginoon na matiyagang naghihintaysamantalang tinatalikuran natin ang Kanyang mga handog at maging angKanyang pagdurusa, ang Mangingibig na naghahangad para sa atin nglahat ng bagay na kamangha-mangha hanggang sa huli Niyang paghinga.