Lenten Reflection: Last

Sa basketbol, maaaring nakakakaba ang dalawang huling minuto. Para sa mga mag-aaral, kadalasang kabig at hila sa iba-ibang gawain ang mga huling araw sa paaralan: mas magaan na ang mga klaseng natapos at naghahabol naman para sa iba pa, pagpapaalam sa mga nakasanayan na at pagbati sa bagong parating pa lamang, pananatili sa kasalukuyan at pag-apak tungo sa kinabukasan. Ang huling gabi ng kahit anong taon ay marahil puno ng pagbabalik-tanaw at pag-asa. May kakaibang kahalagahan ang mga huli.

Nasa huling linggo na tayo ng Kuwaresma para sa 2024. Kung sinusundan natin ang paglalakbay ni Kristo, ipinapaalala nitong panahon ang Kanyang mga huling araw. At kung tutulutan natin ang sarili na maniwala at makiisa sa Kanya, batid natin na ang Kanyang mga huli ay mga una sa atin. Ang huling lakad dala ang krus ay una nating karanasan ng isang taong tunay na nagpasan ng ating mga sakit para sa atin. Ang Kanyang mga huling salita ay una nating pagsilay at pagkahikayat sa anong kahulugan ng makapangyarihan at malakas subalit mababang-loob at mabuti. Ang Kanyang mga huling sandali ay una, at natatangi, nating landas tungo sa kaligtasan at kalangitan.

Batid natin ang salaysay Niya ng pagdurusa at pagsasakripisyo, ng sakit at kaluwalhatian, ng pagsuko at pagtatagumpay. Ang lahat ng ito ay para sa atin, ang Kanyang mga iniibig. Sa dulo, hanggang sa huli Niyang hininga, una pa rin tayo sa paningin ni Hesus. Kung kaya maaari nating pag-isipan at pagnilayan ang mga ito: Kapag humantong na tayo sa ating mga huling sandali, anong buhay ang ating pinili? Sa kasalukuyan, ano ang ipinagkakaloob natin para sa Diyos? Saan kabilang ang Panginoon sa marami nating una, gitna at huli?